ikibinonbir

'it's four in the morning, the end of december. i'm writing you now just to see if you're better' kulagimda. yanimda bu an icin mukemmel arkadaslar. biraz sarap, biraz muzik. ve hersey mukemmel sanirim aralik biterken. fin.

mektup 2

sevgili mikrop sacar,
15 gun gecmesine ragmen hala hastayim. ustelik son oksurdugumde babam bana 'akcigerin kicindan cikicak' dedi. sen anla durum ne kadar vahim. seni hala bulamamis olmam seni cesaretlendirmesin, suan baska birisinin karma polisi olmakla mesgulum. eninde sonunda seni buldugumda hic iyi seyler olmayacak. bak simdiden kafamda i want to do bad things with you calmaya basladi, ustelik true blood gibi seksi imgeler de icermeyeceksin bittiginde. her neyse gorusene dek kendine iyi bak, guzel yasa. cunku buna ihtiyacin olacak.

bugun maktulun, yarin katilin
yours truly,
nc.

carandiru

dogumumdan uc gun once insanlar olmus, oldurulmus. kita bile farkli benden, mekan bir hapishane. 111 kisi gozlerini kapamis o gun, kimisi isyancilardanmis kimisi bu karmasadan saklaniyormus hucresinde. kimisi bagirmis kimisi susmus. ama en nihayetinde sonuc ayni olmus, lacivertler caba sarf etmedi diye. benim adim nurten ve ben adalet sacmak icin dogdum, kulaklarini tikamis gozlerini kapamis bir dunyaya. peki neden mi agliyorsun, cunku hak ediyorsun. 'it is your corrupt we claim'. ben seni aramadim, sen beni cagirdin. go on blondie, show some flesh. maybe, just maybe, they'll let you play another hand.

manifest | sepultura

sevgili g.

sana ne kadar kizgin oldugumu biliyorsun umarim. affetmeyecegim gibi bir yalan soyleyemem cunku dayanamadigimi biliyorsun. sen benim biricigimsin. evet belki komik bir laf, evet belki yine o aptal siritis yayilacak suratina ve bir tane yapistirmak isteyecegim sana ama baska bir sifat secemedim ne yapalim. buyumuyorsun ve bu beni uzuyor cunku yasadiklarinin hatta daha dogru ifade etmek gerekirse yasadiklarimizin icindeki cocuklugu susturdugunu biliyorum. buyumuyorsun derken kast ettigim bu degildi zaten, olgunlasamadin be cocuk sen. duygularini buyutemedin, toparlanamadin. ustelik bir kez bile yardimci olamadim. iste bu yuzden her saniye pes etmenin buyulu cazibesine kapilacagindan korkuyorum -ustelik yeniden-. yaptiginin siirsel bir yani yoktu, kan ve irin icermeyen bir hikaye olmasi da ayrica benim ilgi alanimdan cikmasina neden oluyor bunun. ama iyi ki olmedin be esoglu. seni cok seviyorum.

bir kez daha olmayacagini dusunerek devam edemiyorum, uyuyamiyorum. hatta an geliyor dusunemiyorum. beni ilk defa bu kadar korkutuyorsun, uzun sureden beri ilk defa boyle etkileniyorum. sanirim uyusmuslugum bu noktada terk ediyor beni. neyse ki azar azar geciyor bu. kursungecirmez olacagim yine, hissediyorum. yine de icimde bir yerde hep bir kusku tohumu kalacak, ellerinle kazip ektigin.

ablan.

tesadufen yalnizsin diyen bi' sarki var aklimda.

mirildaniyorum yuzumu yikarken. yalayip geciyor notalari, kelamlari. sonra kafami kaldirip aynaya bakiyorum. ufak bir an. sadece bir an yetiyor sarkinin ustumdeki etkisini gormeye. goz bebeklerim kuculmus, irilesmis mavisi. t-shirtum hala kanli, burnum hala hassas. uyaninca uzulme gercek bu iste. aydinlanmami cok once yasamistim, merak etme. artik sarsilmiyor goruslerim, tesadufen yalnizim gerceklerin farkindayim. bir kez daha carpiyor su yuzume, nefesim duzeliyor. tesadufen yalnizsin henuz yolun basındasin...  

yalniz sarki | mor ve otesi